Światło historii – Cień sztuki na Wzgórzu Szubienicznym
31 października 2025 r., Wieża Bismarcka ponownie ożyła, tylko inaczej. W jej wnętrzu rozbrzmiewały słowa, muzyka i iluminacje świetlne. Mieliśmy niezwykłą szansę przypomnieć sobie historię tego szczególnego, kiedyś dla żaganian bardzo istotnego, dziś nieco odosobnionego miejsca i zintegrować je z nowoczesną formą sztuki. Pod Wieżą Bismarca historia złączyła się ze sztuką, a cisza z poezją.
W jesiennej scenerii odczytano fragmenty z klasyki poezji polskiej, a światła i dźwięki stworzyły wyjątkową, niemal mistyczną atmosferę. Uczestnicy usłyszeli fragmenty utworów:
Anna Yurkov - Stanisław Grochowiak, „Straszno”
Izabela Zakrzewska - Kazimierz Przerwa-Tetmajer, „Melodia mgieł nocnych”
Mirek walczak - Józef Czechowicz, „Nocą”
Justyna hermaszuk - Tadeusz Gajcy, „Widma”
Krzysztof Dulski – Adam Mickiewicz, „Dziady”, część II
Scenariusz opracowała i inscenizację moderowała dyrektorka Biblioteki, Magdalena Śliwak.
Wśród zgromadzonych panowała atmosfera koncentracji i delikatnego niepokoju. Lektorzy, ubrani w ciemne ubrania i długie peleryny z kapturami odczytywali kolejne wersy w przytłumionym świetle, co wzmacniało wrażenie obcowania z czymś niezwykłym. Był to wieczór wypełniony emocjami podsycanymi ciekawymi iluminacjami świetlnymi oraz odpowiednio dobraną muzyką. Za Krzysztofem Dulskim, że „ciemno wszędzie, głucho wszędzie” powtarzali wszyscy. I tak było, poza granicą światła, wszystko spowijał mrok.
Dziękujemy wszystkim obecnym podczas tego wyjątkowego wydarzenia. Niech echo wieży towarzyszy nam jeszcze przez długi czas . . . Za rok chcemy to powtórzyć.
Dziękujemy za możliwość współpracy Żagańskiego Pałacowi ultury, za okazane zaufanie Krzysztofowi Dulskiemu, dziękujemy Miłoszowi, Kubie i Bartkowi za nieocenioną pomoc, dziękujemy Janowi Mazurowie za fotorelację, dziękujemy Gosi Trzcionkowskiej, Telewizji Regionalnej Żary i każdej osobie, która przyczyniła się do zorganizowania tego wydarzenia.